U bent hier

Trots en voldaan gevoel ZCK-zwemmers op Europese Masters Kampioenschappen 2018 in Slovenië

11
sep

Afgelopen week vonden de Europese Master Kampioenschappen (EMC) plaats in Slovenie. Tijdens deze kampioenschappen werden diverse watersporten beoefend, van synchroonzwemmen tot waterpolo, van zwemmen tot openwater zwemmen. Zwemclub Koewacht was tijdens dit evenement vertegenwoordigd door 7 man, te weten trainert en chef du mission Jelle, zwemmers Ingmar, Michiel, Ingeborg en Joan en mentale support van Michelle en Maya. 

De dag voor de eerste wedstrijddag stond in het teken van de omgeving leren kennen, wat meters maken in het binnenzwembad van het sportcomplex te Kranj en de eerste start voor 1 van onze deelnemers. Ingmar mocht de spits afbijten voor zwemclub Koewacht. Hij deed dit in een persoonlijk record van 37,71 seconden op de 50 meter schoolslag. Prima begin van de week!

De daaropvolgende dag mocht de eerste dame van het team te water. Na de mooie start van Ingmar de dag ervoor kon Ingeborg natuurlijk niet achterblijven met haar nieuwe wedstrijdpak en zwom onder de zojuist doorgebroken zon de 200 meter schoolslag naar een persoonlijk record van 3:24.35. Voor sprinter Ingmar stond in de middag de tweede afstand van deze kampioenschappen op het programma, te weten de 50 meter vrije slag. Hoewel hij met 30.96 seconden iets boven zijn zelfde gestelde doel (30 seconden) bleef, was hij achteraf toch tevreden. Beide zwemmers eindigden door deze mooie resultaten als 1e Nederlander in hun leeftijdscategorie op desbetreffende afstand. 

Woensdag was de tweede wedstrijddag voor Ingeborg en mocht Joan ook voor het eerst aan de bak, beiden op de 400 meter. Even wennen, want er werd gezwommen met 2 zwemsters in 1 baan. Na de start van serie 1 werd serie 2 aan de andere kant van het bad weggestart, waarna iedere zwemster aan 1 kant van de baan moest blijven zwemmen. Nadat de dames dit concept even af hadden gekeken bij eerdere series mochten ze zelf aan de bak. Joan begon erg enthousiast en lag begin van de race ruim aan kop, alleen blies ze hiermee zichzelf op en eindigde in een voor haar teleurstellende tijd van 6:04, een paar seconden boven haar persoonlijk beste tijd. Ingeborg daarentegen was nog in de positieve mood van de dag ervoor en verpulverde haar eigen record met maar liefst 7 seconden en eindigde in een mooie tijd van 5:41.88. 

Op de laatste wedstrijddag voor onze zwemmers in het buitenbad van Kranj kwam alleen Joan nog in actie op de 100 meter vrije slag. Getergd door het teleurstellende resultaat van de dag ervoor zwom ze in een spannende race waar alles dicht bij elkaar lag ook naar een persoonlijk record van 1:13,67, waarmee ze ruim 2 seconden sneller was dan ze tot dan was geweest. Met deze race op zak konden alle zwemmers die tot dan toe in actie waren gekomen terugkijken op een succesvol zwemtournooi en even ontspannen voor de openwater wedstrijd op het programma stond. 

Ontspannen werd er zeker gedaan door de hele groep in het mooie Ljubljana op de vrije vrijdag. Mooi weer, touristische treintochtjes door de stad, een bezoekje (en forse beklimming) van het plaatselijke paleis en wat boterblokjes voor Ingmar verder kon de groep weer huiswaarts waar iedereen met de kippen op stok ging om uitgerust het openwater weekend in te kunnen.

De openwaterwedstrijden werden gehouden in het kraakheldere water in het meer van Bled. Een prachtige bergachtige omgeving met een heerlijk zonnetje waren de ideale omstandigheden voor onze zwemmers om te laten zien wat ze waard waren in het internationale veld op de lange afstand. 

Joan kwam als eerste aan de start op de 3 km. Nou zijn er een paar dingen die bij Joan horen, maar langebaanzwemmen hoort daar niet direct bij (beestjes in het water enzo..). Het was dan ook de eerste 3 km die Joan dit seizoen af zou leggen, dus wat we konden verwachten was een groot vraagteken. Na een vlotte start begon na zo'n 1 km een lange, eenzame tocht naar de finish voor Joan, waar ze na 48:58.5 met 2 verkrampte benen aantikte. Na wat hulp van de lifeguard om de kramp uit de kuiten te krijgen heerste uiteindelijk toch dikke tevredenheid, omdat de streeftijd van tevoren op 55 minuten was gezet. 

In de middag mochten Ingmar en onze schoolslagspecialist Michiel hun kunsten vertonen op de 3 km. Beide heren mochten tegelijkertijd te water gaan voor hun race. Even heerste er wat verwarring bij een aantal zwemmers toen Michiel na het startsignaal als enige zwemmer schoolslag begon te zwemmen, maar al snel ging de hele groep op jacht naar een mooie tijd.

Onderweg kwamen beide heren tegenstanders tegen aan wie ze zich op konden trekken, wat ongetwijfeld mee hielp aan de mooie eindtijden die neer werden gezet. Ingmar kon na een snelle eindsprint nog 2 heren achter zich laten en finishen in 52:27,01. Michiel, die vooraf bang was de rode lantaarn te zijn, finishte als snelste schoolslagzwemmer in 1 uur, 2 minuten en 51 seconden, waarmee hij uiterst tevreden was. 

Op de allerlaatste wedstrijddag kwam onze diesel Ingeborg nog in actie op de 5 km. Flink zenuwachtig maar met positieve ervaringen van de zwemmers de voorgaande dag in het achterhoofd, begon ze vol goede moed aan de lange tocht. De omstandigheden waren wederom ideaal. Heerlijk zonnetje, geen rimpeltje op het water te zien en een kaarsrechte baan die bijna vergelijkbaar was met een zwembadbaan hielpen misschien allemaal mee aan de mooie race die Ingeborg zwom. Uiteindelijk tikte ze compleet uitgeput aan in een tijd van 1 uur, 18 minuten en 50 seconden. Een dik persoonlijk record waar ze bijna 9 minuten vanaf haalde! Trotsheid op de kant natuurlijk van alle zwemmers, supporters en de trainert. 

Maandagochtend in alle vroegte ging iedereen zijn eigen weg. Tenminste, dat was de bedoeling. Tijdens een ontspannen douche bedacht Maya zich ineens dat de autosleutels in de auto bij Jelle en Ingeborg was, die ondertussen net de grens van Oostenrijk waren gepasseerd. Nadat deze om waren gekeerd en Ingmar en Michelle de sleutel tegemoed wilde rijden kwamen we erachter dat de auto van Ingmar en Michelle niet wilde starten, waardoor Jelle helemaal terug mocht komen rijden. Het moest zo zijn dat Maya de sleutel vergat, anders waren de vliegers onder ons nooit op tijd op het vliegveld geweest. Uiteindelijk konden ook Ingmar en Michelle hun weg vervolgen na hulp van de ANWB. 

Terugkijkend op het hele tournooi heerst een trots en voldaan gevoel.
Trots omdat we maar mooi aanwezig zijn geweest en op dit internationale tournooi allemaal onszelf van onze beste kant hebben kunnen laten zien.

Dankbaar voor de goede zorgen van de supporters en een speciaal bedankje voor trainert en chef du mission Jelle, die alles in goede banen heeft geleid en een hele zomer met ons af heeft moeten zien tijdens de trainingen in voorbereiding naar dit tournooi. 

Uitslagen zijn terug te vinden op: http://zckoewacht.nl/?q=node/340

 

 

Theme designed by Donny Carette - Powered by Drupal - copyright © 2018